At menna telduspøl sjálvur/sjálv er bæði avbjóðing og ævintýr. Hvørt skapandi val - listastílur, mekanikur, søga, tónleikur, sjálvt tey lítlu fjaldu páskareggini - kann eg skapa. Eingi mørk, ongar nevndir, bara reint hugflog, sum varð til veruleika.
Hvørt fet frameftir, sama hvussu lítið tað er, kennist sum at uppdaga nýtt øki. Tað, sum byrjar sum eitt hugskot í mínum høvdi, verður ein livandi skipan á skíggjanum – interaktivt, óvæntað og onkuntíð enntá gandakent.
Tað er ein serstakt gleði í at vita: hesin heimurin er til, tí eg droymdi hann til at verða til. Og fyri hvørja nýggja kodereglu veksur hon.